Salpeter

Wat is psycholoog Dolph Kohnstamm toch een sympathieke man! Al jaren emeritus, maar nog steeds actief ter verbreiding van zijn vakgebied. Zo draagt hij enthousiast bij aan wikipedia. Het was duur heel zuur voor hem om te vernemen dat een van de oprichters van Wiki, Larry Sanger, uit de club is gestapt en een nieuwe internetencyclopedie gaat starten. Citizendium. Een wiki uitsluitend geschreven door deskundigen, toegelaten na ballotage. Achtergrond voor deze kerkscheuring is uiteraard het feit dat de traditionele wiki allerlei non-deskundigen en querulanten (te) ruime gelegenheid biedt om het vakkundige liefdewerk van anderen te verdraaien of te verwoesten. De wiki-gemeenschap probeert van alles om dat probleem op te lossen. Maar Sanger stapt eruit en begint met een ´intellectuele´versie. Wat natuurlijk heel zuur is voor intellectuelen die zich de vingers blauw hebben getypt voor de oude wiki, zoals Kohnstamm. Nog even en de traditionele wiki staat bekend als de onbetrouwbare, ´proletarische´ oerversie van het veel betrouwbaardere Citizendium.

Lees verder »

Geachte leden,

Ik moest even wat kwijt

Afgelopen maandag was het Volkskrant-Kenniscafe gewijd aan de vraag of er, naast de ´algemene´ historische canon van Frits van Oostrom ook nog een beta-canon, of een canon voor de exacte wetenschappen, zou moeten komen. De aanwezigen (Sander Bais, Frans van Lunteren, Robbert Dijkgraaf, Hester Bijl) verschilden hierover slechts licht van mening. Heel nuttig, zo´n ´alternatieve´ canon, de natuurwetenschappen kwamen er bij Frits immers maar bekaaid van af. Met name de heren fysici, Bais en Dijkgraaf, waren warme voorstanders. Meer aandacht voor de natuurwetenschap, met name op de basisschool, was absoluut noodzakelijk om ons land voor domheid en economisch verval te behoeden. (Albanië werd als schrikbarend voorbeeld even genoemd.)

Lees verder »

Laat het oud zeer zijn uit mijn boekenlijsttijd, of ordinaire jaloezie desnoods, maar er zijn weinig mensen die zo mijn irritatie oproepen als Harry Mulisch. Ieder jaar weer schep ik er dan ook een haast satanisch genoegen in als de Nobelprijs voor de literatuur weer eens blijkt te zijn voorbijgegaan aan deze arrogante, omhooggevallen literaire kwal. Ook dit jaar heb ik, kinderachtig!, hardop zitten lachen bij het NOS Journaal.

Lees verder »

Met woeste baarden, groene parka’s en zelfgebreide dassen stappen ze binnen. De een heeft een perpetuüm mobile uitgevonden, de volgende drukt me een pakket dichtbeschreven A4’tjes in handen en fluistert dat Einstein ongelijk had. Een ander begint over wormgaten en voegt daar in één adem aan toe dat we eens iets moeten doen met ‘de nieuwe ontwikkelingen in het onderzoek naar Atlantis’.

Lees verder »

Je hoort er wel vaker over klagen: dat redacties of eindredacties een goed geschreven edoch weinig spectaculair product door middel van koppen, streamers en intro ‘opleuken’, waardoor de auteur met het onaangename gevoel blijft zitten dat zijn zware arbeid om populistische redenen is misbruikt.

Lees verder »